YAŞ KEMALE ERİNCE...
Yaşamın boyunca nice olumlu, olumsuz olaylar gelip geçti üstünden. Tıpkı mevsimler gibi... Sıcağı, soğuğu, baharı, sonbaharı yaşadın acısıyla, tatlısıyla. Her birinden ders aldın, tecrübelendin. Farkında olmadın günlerin nasıl gelip geçtiğinin... Yaşam okulundan kademe, kademe gelip geçtin. Bebekliğin, çocukluğun, gençliğin derken yetişkinliğe ulaştın. Farkına varmadan saçların ağarmış, gözlerin görme oranı azalmış. Bel bükülmüş, dizler eskisi gibi güçlü değildir. Tüm işlerden elini eteğini çekince yaşlandın demektir. Yaşlılık demek hayat mücadelesinden vaz geçmek demek değildir. Aksine hayata daha sıkı sarılıp, son nefesine kadar uğraşıp çalışmaktır yaşamak
Yaşlanan bireyler dönüp geriye baktığında bu uzun yolu ne zaman, nasıl geldik diye düşünmeden edemez. Hatalarının zincirinden doğruları bulursun. Gün batımının kızıl, sarı rengi karşıdan görünüyordur. İnsanların gün batımı da saçlarının ağarmasındandır. Yeniden güneş tazeliğiyle doğacak ama yaşamda neler olacak bilinmez ki? Belki de bir sonraki gün sana doğmayacak.
Yaş kemale erince eskisi kadar takmıyorsun olayları. Eskisi kadar özlem duygusu gelişmiyor insanda. Geceleri ziyan etmiyorsun uyumaya çalışıyorsun. Vücudunda ki rahatsızlıklar sana izin verdiği sürece... Çaya az düşkün oluyorsun, kahveyi az içiyorsun. Artık düşünüyorsun ki kimse senin gibi düşünmüyor. Kimse kimse için acı çekmiyor, yerine ölmüyor. Kimse gecenin bir yarısı senin için uykusunu bölmüyor. Hiç kimse senin duyduğun duygular için üzülmüyor. Biliniz ki hangi duyguları içinde besliyorsan, içinde sadece o büyüyor.
Yaşamın kısa olduğunu öğreniyorsun. Hadi şimdiden sonrada hayatı birazda kendin için yaşa... Giden gün ömürden gidiyor. Kimse sana giden günleri geri vermiyor. Tabancadan çıkan mermi, yaydan çıkan ok gibi, zamanda geri gelmiyor. Gün batımı karanlığın hüküm sürdüğü zamandasın.
Yemesini, içmesini, gezmesini, konuşup sohbet etmesini, yeşerip, yeşermediysen, dilini güzel konuşmasını bilmiyorsan yaşamın nefes alıp vermekten ibarettir. Gençlikten, ihtiyarlıga pay bırakmadıysan zordasın. Güneş battıktan sonra seni gören gözler çok az olur.
Siyah saçlarına aklar düşüyor,
Gözlerim seçmiyor, ellerim titriyor.
Gençliğin elinden kuş olup uçuyor,
Yaş kemale erince.
Umutlarım tek, tek sönüp gidiyor,
Kalan günler su gibi akıp gidiyor.
Bitmez sandığın ömür bitiyor,
Yaş kemale erince... Fahrettin Özcan
Süleyman Erkan 30-Nisan- 2025 Çarşamba Mordogan-Karaburun- İzmir.
Yorumlar